NZOZ INTERMED Sp. z o.o.
NZOZ INTERMED Sp. z o.o.
NZOZ INTERMED Sp. z o.o.

30 czerwca 2013

Malarstwo w promieniach rentgenowskich

Badania przy wykorzystaniu promieni rentgenowskich są podstawą analiz podczas konserwacji dzieł sztuki. Pozwalają przeprowadzić analizę techniczno – technologiczną, zbadać strukturę dzieła, potwierdzić lub zanegować jego autentyczność, wykryć, czy pod obrazem nie kryje się inne malowidło. Do badań dzieł sztuki przy użyciu promieni rentgenowskich służy aparatura podobna do stosowanej w diagnostyce medycznej. Mogą to być aparaty tradycyjne lub zespoły urządzeń sprzężonych ze źródłami promieni rentgenowskich, jak np. tomografy komputerowe. Są to aparaty stacjonarne lub przenośne, o różnej mocy. W czasie wykonywania najbardziej specjalistycznych badań wykorzystywane są tomografy komputerowe. Dzieło sztuki składa się z różnych substancji, dlatego źródło promieniowania powinno mieć dużą rozpiętość parametrów emisji (kV, mA). Do prześwietlania płótna, spoiw i pigmentów służy promieniowanie miękkie, o łagodnym działaniu. Lampa rentgenowska musi mieć dużą możliwości manipulacyjne. Aparaty przenośne są wykorzystywane do prześwietlania tych obrazów, których nie można dostarczyć do laboratorium. Oprócz źródła promieniowania w postaci aparatu rentgenowskiego potrzebne są instalacje (często w formie przypominającej sztalugę), na których umieszczany jest obraz. Przy zastosowaniu tomografii komputerowej można uzyskać obraz wybranej warstwy badanego dzieł sztuki. Obrazy punktów leżących poza tą warstwa będą rozmazane. W tomografii poprzecznej lampa rentgenowska pozostaje nieruchoma, a malowidło w czasie ekspozycji obraca się dookoła swej osi. Komputerową technikę tomografii poprzecznej opracowano w latach 1967 – 1972 w Centralnym Laboratorium Badawczym firmy EMI. Jako materiał światłoczuły został wykorzystany kryształ scyntylacyjny, który pełni funkcję odbiornika promieniowania. Kryształ ten emituje światło widzialne o natężeniu proporcjonalnym do liczby i poziomu energii fotonów promieni rentgenowskich. Światło powoduje wytworzenie w układzie powielacza sygnału elektrycznego, który przekazywany jest do systemu komputerowego. Wyniki pomiarów poddawane są analizie komputerowej, zapisywane do pamięci magnetycznej, a następnie pobierane przez system przetwarzania danych. Obraz prześwietlonego dzieła sztuki podany zostaje do drukarki liniowej, na monitor kontrolny i taśmę magnetyczną. Kamera wykonuje zdjęcie obrazu uzyskanego na monitorze. Przy badaniu dzieł sztuki wykorzystywana jest również elektronografia – metoda wykorzystująca zjawisko emitowania elektronów przez materiały w trakcie ich napromieniowania twardymi promieniami rentgenowskimi (200kV) lub przy użyciu izotopów promieniotwórczych. Metoda ta jest wykorzystywana m.in. do określania wieku obrazu. Pierwszy raz do badań dzieł sztuki zastosowali ją badacze z firmy Estman Kodak Company w Rochester, a wyniki tych badań zostały ogłoszone w 1940 roku.

Aktualności

« Październik 2017 »
PoWtŚrCzPtSoNd
01
02030405060708
09101112131415
1617 1819202122
23242526272829
3031
x

Ważne: Strona wykorzystuje pliki cookies.

W ramach naszej witryny stosujemy pliki cookies w celu świadczenia Państwu usług na najwyższym poziomie, w tym w sposób dostosowany do indywidualnych potrzeb. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w Państwa urządzeniu końcowym. Możecie Państwo dokonać w każdym czasie zmiany ustawień dotyczących cookies.

Więcej szczegółów na stronie "Wszystko o ciasteczkach".